Sekundycje

 

Pewną tradycją jest to, że w przypadające 14 czerwca wspomnienie współpatrona naszego seminarium, błogosławionego Michała Kozala, neoprezbiterzy odprawiają Mszę Świętą sekundycyjną w kaplicy seminaryjnej.

 

Jest to wyjątkowa chwila nowo wyświęconych kapłanów, którzy tego dnia uwieńczają swoją posługę, zaangażowanie w domu seminaryjnym w sposób najpełniejszy, czyli sprawując Eucharystię na ołtarzu, w który wpatrywali się przez sześć lat swojego życia w seminarium.

Dla księży moderatorów, i osób związanych z naszym domem jest to nie mniej ważna chwila, która ukazując efekt rozeznania powołania każdego z neoprezbiterów, przypomina o ich towarzyszeniu nowo wyświęconym.

Jako klerycy jesteśmy dla siebie wzajemnie świadkami wstępowania i ciągłego wzrastania na drodze
z Jezusem, której przełomowym momentem jest przyjęcie sakramentu Święceń.  Tak więc odprawienie pierwszej Mszy Świętej w naszej kaplicy jest dla nas szczególnym znakiem i przypomnieniem tego momentu, do którego każdy z nas zmierza.

Tegorocznej sekundycji przewodniczył ksiądz Mateusz Rosiński, natomiast homilię wygłosił ksiądz Jacek Bartmański, w której mówił o swoim doświadczeniu Słowa Bożego. Przywołał także kilka fragmentów przemówień skierowanych do kleryków przez błogosławionego Michała Kozala. Podzielił się również swoimi odczuciami z przeżycia chwili przyjęcia sakramentu Święceń, kiedy to zrozumiał w jak wielkiej i niepojętej Tajemnicy uczestniczy. Zwrócił uwagę, że najważniejsze jest przyjęcie tej Tajemnicy sercem, bo rozumem nie da się jej ogarnąć.

Na zakończenie Mszy Świętej neoprezbiterzy udzielili błogosławieństwa prymicyjnego obecnym w kaplicy, po czym wszyscy udali się na wspólną kolację w refektarzu seminaryjnym.

Adam W.

Zostaw swój komentarz

© 2020 Blog PWSD w Gnieźnie "Powołani". Wszelkie prawa zastrzeżone.